بودند . سلطان يمين الدوله محمود ، لشكرى بر سرشان فرستاد . جمعى را اسير كرد و باقى را از خراسان براند . دو هزار خرگاه از آنان خود را به اصفهان رسانيدند . اما طغرل‌بيگ و داود و برادرشان بيغو پسران ميكائيل پسر سلجوق پسر تقاق در ما وراء النهر بودند . طايفه‌اى از غزان كه در خراسان بودند به سوى آذربايجان راندند و به مراغه رفتند . به شهر در آمدند و مسجد جامع آن را آتش زدند و از عامهء مردم خلق بسيارى را كشتند . همچنين از كردان هذبانى جماعتى را به قتل رسانيدند . طايفهء ديگر از غزان به رى رفتند و طايفه‌اى به همدان و آنجا را در تصرف آوردند . هم در اين سال غزان به موصل در آمدند ولى مردم موصل بر آنان بشوريدند . در سال 421 يمين الدوله محمود پسر سبكتكين بمرد و پسرش محمد جانشين او شد . ولى برادرش مسعود او را خلع كرد و خود بر جاى او قرار گرفت . در ماه ذو الحجهء سال 422 امام القادر باللّه در گذشت . مدت عمر او هشتاد و شش سال و ده ماه بود . مدت خلافتش چهل و يك سال . پيش از او خلافت دستخوش مطامع ديلم و ترك بود ولى چون او به خلافت رسيد ، خدا هيبتش را در دلهاى مردم افكند و همه سر به طاعت او نهادند . القادر باللّه مردى حكيم و كريم و ديندار بود . در جامهء مردم عامى و عادى از خانهء خود بيرون مىآمد و به زيارت قبر صالحانى چون معروف كرخى و ديگران مىرفت . در سال 348 محمد بن محمد بن يحيى بن ابو الوفاء بوزجانى از نيشابور به عراق رفت . گروهى نزد او به تحصيل علم پرداختند و سودها بردند . او را در علم اعداد و حساب تصنيفاتى است و او راست كتاب مجسطى . او كتاب ديوفانتوس « 554 » را در جبر و مقابله شرح كرده است . در سال 398 ابو على عيسى بن زرعهء مسيحى يعقوبى منطقى در بغداد در گذشت . او يكى از سرآمدان در علم منطق و فلسفه و يكى از مترجمان خوب بود . او را تصانيف و ترجمه‌هايى است از سريانى به عربى . از پزشكان بزرگ در سرزمين مصر يكى منصور بن مقشر ابو الفتح مصرى است . او از مسيحيان مصر بود . نزد درباريان منزلتى شامخ داشت ، مخصوصا در عصر